Voor jou mijn allerliefste

 

   

 

I'll love you forever

Day by day

Night by night

Kiss by kiss

Touch by touch

Step by step

I fall in love

A love so incomprehensible

So vivid

So unique

So wild, that not even the reign of God could control

A passion so deep

A need so necessary

A want so strong

The universe would not handle

I love you today

I’ll love you tomorrow

I’ll love you forever

 

 

 

 

 

  

 

 

Aan mijn beste maatje ...

Ik zou je willen zeggen ...

 

Ik zou je willen zeggen

hoeveel ik om je geef

Waarom ik sinds ik je ken

het gevoel heb dat ik leef

 

ik zou je willen zeggen

hoeveel ik je vertrouw

waarom ik je respecteer

mijn toekomst op je bouw

 

 

ik zou je willen zeggen

dat ik dit gevoel nooit had

waarom na alle ellende

jij voelt als een warm bad

 

 

ik zou je willen zeggen

dat jij mijn maatje bent

waarom ik me veilig voel

jij al mijn geheimen kent

 

 

ik zou je willen zeggen

dat ik liefde voor je voel

waarom zoveel woorden

als ik "houden van" bedoel ...

kusjes "Annemieke"

 

Op zoek naar omhelzing

nestel ik mij tussen takken

maar de bomen

verroeren niet

 

Op zoek naar herkenning

luister ik naar de wind

hij speelt met mijn haren

maar me nieuw leven inblazen

doet hij niet

 

onweer breekt los

takken kraken

de wind die schuurt

toch blijf ik zitten

zolang het duurt

 

Geen kracht kan daar tegenop

ik doe niks

ik onderga

 

 

Uitleg :

Voor allen die intresse hebben in de onderliggende betekenis/

frustratie van dit  schrijven kan ik ms eens (bij uitzondering )

wat uitleg geven.Op zoek naar omhelzing = liefde en warmte

ik nestel mij ts takken: takken prikken, dus tevergeefs

en vastgeroeste gedachten zijn als bomen, ze verroeren niet.

 

Op zoek naar herkenning luister ik naar de wind: de wind = een

dominant persoon die maar doorraast en niet te stoppen is, ik vraag

mij af wat ik gemeenschappelijk heb (=herkenning) met deze persoon.

Hij speelt met mijn voeten , maar me iets zinnigs bijleren doet hij niet.

 

Onweer breekt los = ruzie

takken krakken = harde woorden

de wind die schuurt = kleineren, verwijten maken

toch blijf ik zitten zolang het duurt = sprakeloos, gebroken

geen kracht kan daar tegenop = als die persoon zelf niet wil veranderen,kan

je hemel en aarde bewegen, ze leren niks bij, het kost jou enkel energie,

Je kan op dat moment ook te kwetsbaar zijn (te jong, te klein, te ziek)

en in al je onmacht moet je het dan maar laten overwaaien...

Boos! Boos op de wereld, Boos op het bestaan! Hoe heeft dit zo ver kunnen komen, Zal het ooit weer gaan? Al het geweld en oneerlijkheid. Waar is de liefde die ons stuurt? Want als deze ellende… Heeft nu wel lang genoeg geduurd!! "Annemietje"

" width=250 border=0     Als een bloem zou ik willen leven... Bloeiend in al haar pracht en praal... Als een zonnetje zou ik willen leven... Warmte geven met mijn zonnestralen... Als een waterval zou ik willen leven... Vrij vallend,denderend naar omlaag... En weer rustig verder stromen... Als een wolk zou ik willen leven... Verkoeling geven aan ons allemaal... Als sterren zou ik willen leven... Schitteren in de lucht... Als de maan zou ik willen leven... Verlichtend,voor niets op de vlucht... Als een bliksemflits leef ik nu... Verlichtend met gedonder... Maar eens zal ik mezelf zijn...   "Annemietje"

Wensen, dromen, verlangen…

 Telkens weer wensen we het zelfde…

 Dromen over dingen die toch nooit werkelijkheid worden…

Verlangen naar alles wat niet belangrijk is…

 Als ik nog in wensen, dromen en verlangen geloofde…

 Dan zou ik wensen dat ik gelukkig was…

 Zou ik dromen van vertrouwen…

 En verlangen naar liefde…

 Wensen, dromen en verlangen bestaan niet meer…

 Hoop… Hoop op een beter leven…

 Dat is mijn wens… Mijn droom…

 Mijn verlangen…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                

 

 

 

People think they know me

 

but they don't

 

Because there is another side of me

 

I don't show, because I just won't

 

 

People don't have a clue

what's on my mind and what I'm up to

The things I like to do

 

 

So don't you ever judge me by the way I act

because who I really am

Only I know, and that's a fact  

 

CHOICES   Choices that have to be made ... are not easy, That's why I have to wait. I have to see the reason of this decision ... May'be it's strange, But I feel it like some kind of mission. Something I have to deal with ... Or it is just, To experience it ?  ©Annemietje

'k Wou... O, was ik maar een kleutertje van drie of vier jaar oud.... Of was ik maar een peutertje onkundig nog van goed of fout... O, was ik maar een jong konijntje met een holletje in de grond... Of een razendsnel hermelijntje dat niemand zag en niemand vond... Dan kon ik zomaar verdwijnen om stil te denken in mijn holletje en als de zon dan weer gaat schijnen voel ik de warmte op mijn bolletje... Maar ik ben geen hermelijntje en ook geen peutertje meer 'k Pas allang niet meer in een holletje maar ik mis het keer op keer... "Annemietje"

Wie heeft gezegd dat liefde blind is? Zij is de enige die scherp ziet: Zij ziet schoonheden Waar anderen niets van merken        Liefs Annemietje

Je bent net een kleine vogel
Gevallen uit het nest
En het liefst kroop je meteen weer in je schulp
En je kunt nog lang niet vliegen
Ook al doe je zo je best
En al zwijg je nu, ik hoor - je roept om hulp

Maar Iemand wil zich over jou ontfermen
Toe kruip niet weg voor Hem, wees maar niet bang
Hier is Zijn hand - Hij zal je steeds beschermen
Zal jou beschermen, totdat je vliegen kan

Je bent net een kleine bloem
Gebroken in de knop
Je ogen zijn zo troosteloos en stil
En je zou wel willen bloeien
Maar een mens heeft jou vertrapt
En het lijkt alsof de zon niet schijnen wil

Maar Iemand wil je koude handen strelen
Toe kruip niet weg voor Hem, wees maar niet bang
Hier is Zijn hand - Hij zal je wonden helen
Hij zal je helen, totdat je bloeien kan

Ik wil alleen zijn met de zee Ik wil alleen met het strand Ik wil mijn ziel wat laten varen Niet mijn lijf en mijn verstand Ik wil gewoon een beetje dromen Rond de dingen die ik voel En de zee - ik weet het zeker- Dat ze begrijpt wat ik bedoel

 

Deux amis, Maurice et David, ne se sont pas vus depuis de nombreuses années.

Un jour , ils se rencontrent au détour d'une rue du Sentier :

- Maurice, mon ami, c' est bien toi ?

- David, ça fait si longtemps ! Comment ça va ? Les affaires ça marche ?

- Oui, très bien . Et pour toi ?

- Le magasin marche bien. Je suis toujours dans la confection et on attend un petit dernier, et toi ?

- Ca va aussi. Je rentre d'Israël , avec ma femme Rachel. Les enfants vont bien aussi.

Ils parlent pendant quelques minutes , puis David invite son vieil ami à dîner un soir. David explique :

- Pour venir à la maison , c'est très facile . Je suis au 17 rue Talman.

A la porte , avec ton coude tu tapes B2174, puis tu donnes un petit coup de pied dans la porte et tu entres.

Tu appelles l' ascenseur en appuyant sur le bouton avec ton coude, puis tu entres en tirant vers toi la porte avec ton pied.

Enfin tu appuies sur le 5 avec ton coude.

- OK !

- Ma porte est juste en face de l'ascenseur. Tu n' auras qu'à appuyer ur la sonnette avec ton coude, et on viendra t'ouvrir.

- Mais... Je ne comprends pas très bien. Pourquoi je dois donner des coups de pied dans les portes et appuyer avec mon coude ?

- Maurice..., tu ne vas pas arriver les mains vides quand même ?